NAMIBIË DE FOTO’S
http://picasaweb.google.com/114664052121058185483/NamibieMeiJuni2010
Marianne heeft een verzameling gemaakt van de mooiste foto's, als je bovenstaande link aanklikt kun je ze bekijken.
NAMIBIË DAG 6 (vervolg)
Na de ballonvlucht rijden we naar Aabadi Mountain Camp om onze spullen in te pakken, want we gaan 3 dagen naar Palmwag Lodge. We eten wat en nemen een koeltas mee met drinken(eigenlijk gebeurt dat altijd, want je weet nooit wat er onderweg kan gebeuren)
De kou van de ochtend is verdwenen en het is inmiddels behoorlijk warm. Na een paar uur rijden heeft ook de auto drinken nodig, dus we stoppen:
Als de motor is afgekoeld en het water bijgevuld rijden we verder……
Zoals ik al eerder zei: er kan van alles gebeuren onderweg: lekke band
Jeroen zit nergens mee en het reservewiel zit al snel onder de auto…….
Voor ons een fotografiemoment….
Dan, na weer een tijd rijden is daar het bord: we zijn er!
Een oase!
Met zwembad!
Lekker zonnebaden op het muurtje………
En nog een tweede zwembad…….
Terwijl we rondkijken heeft Jeroen een nieuwe(gebruikte) band geregeld….
Het wiel met band wordt afgeleverd als Jeroen de tent opzet, die Ralf ongezien heeft meegegeven en dat valt tegen: er zit geen grondzeil bij en eigenlijk is het een soort partytent.
Als ze hierin gaan slapen hebben de muggen en andere dieren vrij spel, dus wordt er iets anders verzonnen……..
In een hoekje van het terras worden de matrassen neergelegd met eroverheen het tentdoek als klamboe……..Marianne en Tamara proberen het even uit…….
Wij mogen in de daktent…..
Dan krijgen we bezoek………
Hij is best groot………
en verdwijnt via de muur in het struikgewas……
Als de zon onder is zien we een sterrenhemel, die met geen pen te beschrijven is, zoveel sterren heb ik nog nooit gezien, wat prachtig………..
en het is niet te fotograferen……..maar Marianne heeft het wel geprobeerd…
NAMIBIË DAG 6
We staan om zes uur op, we doen warme kleding aan, want we gaan een ballonvlucht maken! Als we ontbeten hebben gaan we met Tamara en Jeroen op weg. Om 6.45 uur arriveren we bij Kipwe, waar we opgewacht worden door Ralf en Petra. Een paar gasten van Kipwe gaan ook mee.
Ralf rijdt voorop, we zijn blij met onze warme kleding, want het is best koud!
Eerst wordt een zeil neergelegd.
Dan test Ralf de brander………
De ballon wordt bevestigd…..
Daar gaat-ie…..
En natuurlijk maken we allemaal foto's…………
Daar gaan we!!!!!
De mand is verdeeld in compartimenten, 1 voor de piloot en gasflessen, 3 compartimenten voor de mensen, die meevliegen. In ieder compartiment zitten handgrepen, waaraan je je moet vasthouden bij de landing(en dat is wel nodig, merken we bij de landing!)
Wat een uitzicht………….
Zo mooi! Onvergetelijk!
Dat moet vastgelegd!
Wat is het toch een heerlijke meid, die dochter van mij!
En dan……landen we voor de berg?……….of er achter?……..
Er achter dus………
Én we gaan op z'n kant……..waar waren die handvatten ook alweer voor????
Oh ja, vasthouden……….
En dit is ons remspoor………;-)
De volgende verrassing: champagne!
En dit is nog maar het begin van de dag………(wordt vervolgd!)
NAMIBIË DAG 5
Marianne staat vroeg op, want ze gaat mee met een bush-wandeling, ik slaap lekker uit, verschil moet er zijn 
Natuurlijk maakt ze weer prachtige foto's:
Aabadi Mountain Camp.
De rest van de dag brengen we door op het terras met dit uitzicht en de honden languit aan onze voeten:
's Avonds gaat het kampvuur aan en komen Adrian, Ralf en Petra gezellig buurten. Marianne maakt kennis met de "springbok".
Over een week ga ik verder met mijn verhaal, even pauze!
NAMIBIË DAG 4
Na het ontbijt vertrekken we met Tamara naar Twijfelfontein, Jeroen blijft vandaag thuis.
Het is niet ver en Marianne en Tamara gaan met een gids een wandeling maken naar de rotsschilderingen, ik blijf in het museum, kijk naar de souvenirs en alles wat er te lezen valt over Twijfelfontein. Marianne maakt mooie foto's:
Als we vertrekken zit naast het pad een woelrat…..(ik hoop dat ik het nu goed zeg, Marianne)
Dan rijden we naar Burnt Mountain en maakt Marianne onderweg dit mooie plaatje..
Na Burnt Mountain dalen Marianne en Tamara af in een rivierbedding waar ook rotstekeningen te bewonderen zijn.
We rijden verder en komen bij "The living museum", een openluchtmuseum waar getoond wordt hoe men vroeger leefde.
Iedereen daar kent Tamara, dus ze moet de hut in…..
De kinderen volgen ons overal……..
Op de oude manier wordt vuur gemaakt, wat de nodige moeite kost (zag ik ergens een groot pak lucifers liggen???)
De heren worden gered door één van de vrouwen, of toch niet?
In ieder geval is het een man, die het vuurtje aanwakkert……….;-)
De baby begint te sputteren en wordt door haar moeder opgepakt…
Ze kijkt nog heel boos, maar als ik even over haar armpje strijk en naar haar glimlach krijg ik een "big smile" terug!
Vervolgens worden we getracteerd op zang en dans van de hele familie…
We worden verder rondgeleid door deze man, ook laat hij ons een spel zien, dat niets kost: alleen wat holletjes in het zand en steentjes:
Hier worden sieraden gemaakt op een primitieve manier.
's Avonds eten we met mensen uit Hilversum en Zeist, die op doorreis zijn en overnachten in Aabadi Mountain Camp (small world).
Daarna zitten we nog aan de bar en gaan niet te laat naar bed.
De ketting die ik om heb, heb ik gekocht in "the living museum"
NAMIBIË DAG 3
's Nachts horen we geluiden, die we niet thuis kunnen brengen, maar Tamara vertelt ons de volgende ochtend dat het bavianen waren.
Het wordt ons eerste rustige dagje: lekker lezen, bij de tent hangen, een beetje wandelen, het is niet overbodig, want we zijn moe van alle indrukken.
Dit is onze badkamer: het water wordt omgehoog gepompt uit een bron naar een vat, dat halverwege de berg ligt. Dit vat wordt verwarmd door de zon en 's avonds kun je een warme douche nemen.
Dit is de douche, er loopt regelmatig een gekko door.
En onze tent….
Dit is Guus, de lievelingshond van Tamara.
Dit is Fluffy de kat.
En dit is Odie, de lievelingshond van Marianne.
's Avonds klimmen we via een pad de berg op en zien een prachtige zonsondergang:
NAMIBIË DAG 2
Om 4 uur ‘s nachts worden we wakker: we horen iets op het dak lopen en er wordt lawaai gemaakt naast de tent: Marianne pakt de zaklantaarn, doet de rits van de tent open en ontdekt een eekhoorn naast de tent, die zich snel uit de voeten maakt. We maken meteen van de gelegenheid gebruik om naar de wc te gaan, die zich naast de tent in de open lucht bevindt. Het doortrekken maakt een hels kabaal in de stille nacht en het is behoorlijk koud. Snel kruipen we ons bed weer in en luisteren naar de geluiden, we herinneren ons, dat Tamara verteld heeft, dat er ‘snachts salamanders over het dak kunnen lopen, dat zal het wel geweest zijn.
Om 7 uur staan we op. Als we aangekleed zijn lopen we naar het "restaurant", waar Jeroen al bezig is met de koffie en ons vertelt, dat er een grote mannetjesolifant is gezien en dat we na het ontbijt op zoek gaan.
Als we met de jeep naar de drinkplaats naast het kamp rijden, zien we afdrukken van een olifant in het zand.
Jeroen meet een afdruk op en zegt aan de voetafdruk te kunnen zien, dat het een heel grote olifant is.
Om aan te geven hoe groot het dier is houdt hij het metertje boven zijn hoofd….
We stappen weer in de jeep en gaan de hele ochtend op zoek naar de olifant: we vinden hem niet, maar maken wel kennis met de prachtige natuur van Namibië en komen in delen waar zelfs Tamara en Jeroen nog niet zijn geweest.
Als we terugkomen in het kamp horen we dat we gaan lunchen bij de buren, Kipwe lodge.
Buren betekent in Namibië niet even om het hoekje, maar weer een stuk rijden.
Het blijkt een veel luxere lodge te zijn met als bedrijfsleider Adrian, die we de avond ervoor al ontmoet hebben. Ook zijn Ralf(ook al ontmoet) en zijn vrouw Petra te gast.
De huiskat…….
Wat een paradijsje………
Een van de obers neemt een foto van ons……
We eten heerlijke lasagne en toe een verrukkelijke pudding….
Tijdens de lunch wordt besloten, dat we een "drive" gaan doen door de natuur natuurlijk op zoek naar olifanten en we gaan nu met de "Jan Plezier".
Het eerste deel van de rit rijdt Ralf……..
Ook nu weer zien we veel sporen van olifanten, maar daar blijft het bij, maar oh, wat een mooi land, we gaan over ongebaande wegen, waar we wegzakken in het zand, maar ons voertuig houdt het.
Marianne en ik samen op de foto…..
We zien struisvogels……
Bomen vol vogelnesten…..
Zij noemen dit een steenbok……
Springbokken, die wel meters hoog kunnen springen met 4 poten los van de grond..
Is-ie niet mooi?
Laat in de middag rijdt Jeroen tegen een berg op en zien we een prachtige zonsondergang onder het genot van een glas champagne……..
De terugweg verloopt niet zo voorspoedig, omdat we steeds vast zitten in het mulle zand en het is dan ook al donker als we terug zijn in Aabadi Mountian Camp.
Daar gaat de verlichting aan en maakt Jeroen een kampvuur, om 11 uur gaan we naar bed.
NAMIBIË DAG 1
Als we op de vlieghaven van Windhoek zijn geland moeten we wachten in een lange rij voor de douane, daarna naar de koffers en dan eindelijk: Tamara en Jeroen!
Marianne en Tamara vallen elkaar huilend in de armen en Jeroen staat er glimlachend bij. Hij neemt de koffers van ons over en als we buiten zijn komen we in een andere wereld.
Alleen al de temperatuur: 32 graden, de vesten gaan uit en we stappen in de jeep.
Al snel zien we langs de weg bavianen en daarna kudu’s.
De uitzichten zijn ontroerend mooi:
Vanaf Windhoek is het 400 kilometer rijden naar Aabadi Mountian Camp.
Onderweg stoppen we een paar keer, om wat te drinken en te eten, want drinken is heel belangrijk met deze warmte. Tamara en Marianne hebben heel wat te bespreken: ze hebben elkaar 2 jaar niet gezien. Jeroen is een goede gids, hij vertelt ons meteen een heleboel over Namibië en stopt onmiddellijk als er iets te zien valt onderweg.
Hoezo Carglass? Hier rijden we gewoon door met een barst in de ruit……
Even een fotootje van Marianne……
De bomen hebben de gekste vormen……
De wortels ook………
Om 4 uur ‘s middags(nederlandse tijd 5 uur) arriveren we bij Aabadi Mountain Camp. Het kamp is omringd door bergen: geweldig mooi!
We worden verwelkomd door de 2 honden: Guus en Odie, die heel blij zijn dat de baasjes weer terug zijn! Maar wij krijgen ook alle aandacht!
Tamara brengt ons naar onze tent en na een half uurtje komen Tamara en Jeroen aanrijden in een gek voertuig:
Jeroen rijdt ons naar een prachtige plek om de zonsondergang te bekijken onder het genot van een glas CHAMPAGNE! Wat een dag!
NAMIBIË
Wij zijn naar Namibië geweest, Marianne en ik.
Ik ben van plan de komende dagen hier een verslag over te maken en foto’s te laten zien, want het was een hele belevenis voor ons, een onvergetelijke vakantie!
Hier komt de eerste dag:
We haden een nachtvlucht en werden weggebracht naar Düsseldorf.
Om drie uur zijn we er en dat betekent, dat we tot ons vertrek om 7 uur een aardige tijd door te brengen hebben. We checken vast in, zodat we onze koffers niet meer met ons mee hoeven te slepen.
Dan gaan we wat rondlopen, er is genoeg te doen: leuke winkeltjes en Marianne koopt een rokje en ik een T-shirt(alsof we nog niets bij ons hebben). Om vijf uur gaan we door de douane, ik hoef mijn riem niet af te doen, maar als ik door het poortje loop, klinkt er gepiep en word ik door een norse forse dame opzij geschoven: ze snauwt me toe, dat ik mijn riem moet afdoen en mijn schoenen uit. Dan word ik helemaal gefouilleerd en mijn schoenen gaan weer door het poortje: niets aan de hand, maar leuk is anders! Wat een kreng, de mannen zijn vriendelijker.
Nu naar de taxfree-shops: ik vind een leuk horloge voor niet al te veel geld en zeg, dat ik het wil kopen, als ik wil pinnen kan dat niet, het moet met een creditcard, die wij geen van beiden hebben, dus de koop gaat over. Ook ons contante geld hebben we uitgegeven, dus nog een versnapering kopen is er ook niet bij. Hoezo provinciaaltjes?
Ons vliegtuig vertrekt om zeven uur richting München en ook daar kan niet worden gepind, maar daar is ook eigenlijk geen tijd voor, want we gaan meteen door naar de airbus 330 richting Windhoek, tjonge, wat een groot vliegtuig.
Aan boord krijgen we een lekkere maaltijd en daarna nemen we allebei een pilletje en slapen vrijwel de hele vlucht, die eindigt om zes uur in Windhoek.
Daar wachten Tamara en Jeroen op ons met de jeep.